Institutionele ecologie bestudeert de dynamiek en wisselwerking tussen organismen, populaties of levensgemeenschappen en de omgeving.
Dat organismen succesvol zijn, niches vinden of juist uitsterven, is volgens patronen te verklaren. Organisaties en instituten kunnen gezien worden als organismen, populaties en levensgemeenschappen. Instituties zijn maatschappelijke patronen dat individuen programmeert volgens regels. Instituties zijn extern, objectief of intersubjectief, dwingend, hebben moreel gezag en zijn historisch gegroeid.
Wisselwerking tussen mens en natuur
Institutional ecology is een term die in 1920 opduikt in de sociale wetenschappen en zich bezig houdt met de vraag hoe sociale groepen (Helmes-Hayes, 2000) en macht zich verhouden en hoe instituties en organisaties veranderen. Veranderen is synoniem voor evalueren (Baum & Powell, 1995).
Institutionele ecologie volgens Dresme & van der Valk is de interne en externe wisselwerking tussen mens en natuur.
